VI rocznica Tragedii Smoleńskiej

TWOJE BRYLANTY

Twoje brylanty dobra inwestycja
Coś dla pań i nie tylko
kod polecający
JD9HRL

  • https://e-brylanty.pl/?mw_aref=169eed8de9fecdf123d6a14fc0d7307f


Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ameryka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ameryka. Pokaż wszystkie posty

sobota, 30 maja 2020

,,UMARLI ZE SPOON RIVER”

,,UMARLI ZE SPOON RIVER”

W czasie Wielkiego Postu [1] w parafii pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Maksymiliana Kolbe w Mysłowicach [2] (zobacz też) odbył się spektakl oparty na poezji Amerykańskiego poety i dramaturga Edgara Lee Master.[3]
W wykonaniu młodzieży z klubu Amerykańskiego przy II liceum Ogólnokształcącym im. Marii Konopnickiej w Katowicach.[4] Autorem, który przygotował i wybrał z 260 poezji był Jerzy Kosek.
Młodzież z klubu Amerykańskiego
przedstawia poezję '' Umarli ze Spoon River "
 Edgara Lee Master
W przedstawieniu uczestniczyło aż 20 młodych osób, którzy swoim kunsztem aktorskim przedstawili jakże na czasie temat losu życia ,,chociaż już z poza grobu’’, tu przytoczyłbym jedno z przesłań, jakie autor poezji Edgar Lee Master zostawił w swoim dorobku:[5]
„ Kochać to odnajdywać własną duszę przez duszę ukochanej
To przesłanie było wprowadzeniem do spektaklu,ale zarazem wgłębieniem się ludzką postać. Porównując te poezje można dostrzec bardzo podobne słowa do rodzinnej inscenizacji „Dziadów” wieszcza Adama Mickiewicza.
Poezje powstały w 1915 roku. Rozmawiając z autorem byłem ciekawy co było inspiracją jak zaznaczył : są to koleje losu człowieka grzesznego. 
Zainteresowanie grupy Ameryką, oraz autora, wśród wielu spraw jakie w dobie różnych wydarzeń, czy to wojennych, można też odkryć piękno poezji ,czy to przyrody.
Zachęceniem widowni było bardzo długie oklaskami, żeby jeszcze kiedyś młodzież wystąpiła, może z inną poezją innych Amerykańskich autorów. 

Tu muszę nadmienić osobą zapraszająca była Pani Maria Szweda, (zobacz też) oraz ksiądz proboszcz Andrzej Hnida.



[1] Wielki Post - rok 2008
[2] Parafia pw Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Maksymiliana Kolbe – Mysłowice Janów.(zobacz też)
[3] Edgar Lee Master – urodzony 23 sierpnia 1868 roku  w Garnett, Kansas zmarł 5 marca 1950 roku w Melrose Park ,Pensylwania. Amerykański poeta i dramaturg autor Spoon River Anthology  powstały w 1915 roku .Polskie przekład to Umarli ze Spoon River.
[4] II liceum Ogólnokształcącym im. Marii Konopnickiej w Katowicach
[5] Cytat z poezji Edgara
[6] Jacek Źróbek – Członek Archikonfraterni Literackiej od 2000 roku, podróżnik, fotograf, - udział w konkursach World Press photo, reporter pasjonat turystyki górskiej, miejskiej, pisarz, dziennikarz, Katolik blogowy redaktor parafialnego ,,Dzwonka Janowskiego” lata 2007- 2018, oraz współautor publikacji w gazecie „Co tydzień”, i innych, książkowych religijnych między innymi o Prymasie Józefie Glempie. Autor zdjęć i filmów podróżniczych.
Autor kilku wystaw. Między innymi wystawy o dekanacie Mysłowickim w 140 rocznicę istnienia.
W działalności publicznej- współpraca z Muzeum Miasta Mysłowice, dla Śląska – współpraca z Stowarzyszeniem –Solidarni 2010, oraz wspieranie patriotycznych inicjatyw dla Ojczyzny. Byłem fotografem kilku wielkich wydarzeń i uroczystości państwowych w Polsce i Europie. Moje szlaki przemierzone to południowe, północne, zachodnie, w niewielkiej część wschodnia.

piątek, 21 lipca 2017

Dlaczego Święty Krzysztof jest patronem kierowców?

Dlaczego Święty Krzysztof jest patronem 
kierowców?


Święty Krzysztof [1] jest patronem Ameryki i Wilna; siedzib ludzkich i grodów, a także chrześcijańskiej młodzieży, farbiarzy, introligatorów, modniarek. Ale najbardziej znany jest jako patron wszystkich związanych z podróżowaniem – kierowców, pielgrzymów, flisaków, marynarzy, przewoźników, tragarzy, turystów i żeglarzy. W dzień jego liturgicznego wspomnienia, 25 lipca (ewentualnie w niedzielę najbliższą tej dacie), poświęca się pojazdy mechaniczne.
Imię Krzysztof [2] wywodzi się z języka greckiego i oznacza tyle, co „niosący Chrystusa”. Tak też jest przedstawiany w ikonografii [3] – jako młodzieniec, a jeszcze częściej olbrzym, przechodzący przez rzekę, który na barkach niesie Dzieciątko Jezus, a w ręku trzyma kostur podróżny albo maczugę.
Krzysztof[4] miał pochodzić z Małej Azji, z prowincji rzymskiej Licji.
Tam miał ponieść śmierć męczeńską za panowania cesarza Decjusza około 250 roku.
Jest jednym z Czternastu Wspomożycieli, czyli szczególnych patronów.
Z powodu braku szczegółowych informacji o świętym Krzysztofie, w średniowieczu na podstawie imienia „niosący Chrystusa” stworzono popularną legendę o tym świętym. Według niej, pierwotne imię Krzysztofa miało brzmieć Reprobus (z greckiego Odrażający), gdyż miał on mieć głowę podobną do psa. Wyróżniał się za to niezwykłą siłą. Postanowił więc oddać się w służbę najpotężniejszemu na ziemi panu. Służył najpierw królowi swojej krainy.
 Kiedy przekonał się, że król ten bardzo boi się szatana, wstąpił w jego służbę. Pewnego dnia przekonał się jednak, że szatan boi się imienia Chrystusa.
To wzbudziło w nim ciekawość, kim jest ten Chrystus, którego boi się szatan. Opuścił więc służbę u szatana i poszedł w służbę Chrystusa. Zapoznał się z nauką chrześcijańską i przyjął chrzest. Za pokutę i dla zadośćuczynienia, że służył szatanowi, postanowił zamieszkać nad Jordanem, w miejscu, gdzie woda była płytsza, by przenosić na swoich potężnych barkach pielgrzymów, idących ze Wschodu do Ziemi Świętej.
Pewnej nocy usłyszał głos Dziecka, które prosiło go o przeniesienie na drugi brzeg. Kiedy je wziął na ramiona, poczuł ogromny ciężar, który go przytłaczał – zdawało mu się, że zapadnie się w ziemię. Zawołał: „Kto jesteś, Dziecię?”. Otrzymał odpowiedź: „Jam jest Jezus, twój Zbawiciel.
 Dźwigając Mnie, dźwigasz cały świat”. Pan Jezus miał mu wtedy przepowiedzieć rychłą śmierć męczeńską. Ten właśnie fragment legendy stał się natchnieniem dla niezliczonej liczby malowideł i rzeźb świętego Krzysztofa. Tradycja miała Reprobusowi nadać tytuł „Krzysztofa”, czyli „nosiciela Chrystusa” (gr. Christoforos).
Pan Jezus po przyjęciu przez Krzysztofa chrztu miał mu przywrócić wygląd ludzki.
Opowieść o świętym Krzysztofie kojarzy się z magicznym urokiem, jaki zawsze w umysłach ludzi wiązał się z przekraczaniem wody, przechodzeniem „na drugą stronę” – mostu, brodu, rzeki. Przejście przez wodę to odwieczny symbol wielkiej przemiany w życiu (chrztu), podjęcia ważnych decyzji, rozpoczęcia nowego etapu w życiu, także symbol… śmierci. W każdej takiej ciężkiej próbie warto mieć przy sobie opiekuna o nadludzkiej mocy – i stąd pewnie wzięła się popularność świętego Krzysztofa. Może ze względu na motyw podróży na drugą stronę rzeki, czy podróży w ogóle, kult tego świętego wyznawali wszyscy, którzy poruszali się w przeróżny sposób. To, że święty Krzysztof bezpiecznie przenosił innych na drugi brzeg, spowodowało, że stał się szczególnym orędownikiem wszystkich proszących o bezpieczeństwo, nie tylko w podróży.
Opowieść o świętym Krzysztofie kojarzy się z magicznym urokiem, jaki zawsze w umysłach ludzi wiązał się z przekraczaniem wody, przechodzeniem „na drugą stronę” – mostu, brodu, rzeki. Przejście przez wodę to odwieczny symbol wielkiej przemiany w życiu (chrztu), podjęcia ważnych decyzji, rozpoczęcia nowego etapu w życiu, także symbol… śmierci.
W każdej takiej ciężkiej próbie warto mieć przy sobie opiekuna o nadludzkiej mocy – i stąd pewnie wzięła się popularność świętego Krzysztofa. Może ze względu na motyw podróży na drugą stronę rzeki, czy podróży w ogóle, kult tego świętego wyznawali wszyscy, którzy poruszali się w przeróżny sposób.
 To, że święty Krzysztof bezpiecznie przenosił innych na drugi brzeg, spowodowało, że stał się szczególnym orędownikiem wszystkich proszących o bezpieczeństwo, nie tylko w podróży.
Zgodnie z dawnymi wierzeniami, kto spojrzy rankiem na wizerunek świętego Krzysztofa, będzie bezpieczny aż do wieczora.
Dlatego dawniej malowano jego postać przy wejściach do kościołów, na basztach miejskich, na feretronach i sztandarach, także na wielu kamienicach przy ruchliwych ulicach – takie kamienice w średniowieczu nazywano „Krzysztoforami”.
W wielu samochodach i na motocyklach kierowcy mają przyczepiony wizerunek świętego Krzysztofa.


Modlitwa kierowcy[5]


Boże, 
daj mi pewną rękę i bystre oko,
 abym nikomu nie wyrządził żadnej szkody.
 Nie pozwól, Dawco życia,
 bym się stał przyczyną śmierci lub kalectwa, 
a także zachowaj od nieszczęścia i wypadku. 
Pohamuj pokusę nadmiernej szybkości. 
Oby piękno stworzonego przez Ciebie świata 
i radości Twojej łaski towarzyszyły mi na zawsze.
 Amen.





[1] Święty Krzysztof – patron Ameryki i Wilna, siedzib ludzkich i grodów, chrześcijańskiej młodzieży, farbiarzy, introligatorów, modniarek, kierowców, pielgrzymów, flisaków, marynarzy, przewoźników, tragarzy, turystów i żeglarzy.
[2] Imię Krzysztof – greckie znaczy „niosący Chrystusa” pierwotne Reprobus- znaczy odrażający
[3] Ikonografia przedstawiany jako młodzieniec, a jeszcze częściej olbrzym, przechodzący przez rzekę, który na barkach niesie Dzieciątko Jezus, a w ręku trzyma kostur podróżny albo maczugę
[4] Pochodzenie Świętego  Krzysztofa – Azja Mniejsza prowincja  Rzymska Licja zginął śmiercią męczeńską  około 250 rok za panowania cesarza Docjusza
[5] Modlitwa kierowców